Poslednji ispraćaj Olivere Katarine, bez govora
Legenda jugoslovenskog filma i muzike Olivera Katarina preminula je u 86. godini, a porodica je saopštila da je sahranjena po njenoj želji, bez govornih ceremonija, uz sina Maneta Šakića.
- Olivera Katarina preminula je 21. jula 2026. u Beogradu, u 86. godini.
- Svetsku afirmaciju donela joj je uloga Lenče u filmu Skupljači perja iz 1967. godine.
- Sahranjena je po svojoj želji, bez govornih ceremonija, a iza sebe je ostavila sina Maneta Šakića, slikara.
Kada se u Skupljačima perja Aleksandra Petrovića prvi put pojavi Lenče, kamera se ne zadržava na replici nego na licu koje istovremeno nosi prkos i umor jednog sveta sa margine. To lice pripadalo je Oliveri Katarini, umetnici koja je umela da bude pesma, slika i gluma u istoj sekundi, a koja je 21. jula 2026. godine preminula u Beogradu, u 86. godini.
Rođena kao Olivera Petrović 5. marta 1940. godine u Beogradu, kroz život i rad nosila je i imena Olivera Vučo i Olivera Šakić. Bila je glumica, pevačica, spisateljica i slikarka, i nijedna od tih odrednica sama za sebe ne objašnjava koliko je prostora zauzimala u kulturi sa prostora nekadašnje Jugoslavije.
Presudni trenutak stigao je sa ulogom Lenče u Skupljačima perja iz 1967. godine, filmu koji je Petroviću otvorio vrata najvećih svetskih festivala i jugoslovensku kinematografiju smestio na mapu sveta. U tom ostvarenju Olivera nije glumila egzotiku, nego je svoju junakinju odigrala iznutra, sa dostojanstvom koje je odbijalo svaku sažaljivu notu, i upravo je ta ozbiljnost učinila da uloga preživi decenije.
Zašto je njen glas ostao upamćen koliko i njena gluma?
Odgovor je u tome što Olivera Katarina nikada nije razdvajala pevanje od glume. Pesme poput Đelem, đelem, Verke kaluđerke i Ajde Jano nisu bile puki dodatak filmskoj karijeri, nego zaseban umetnički jezik kojim je govorila publici, sa istom onom emocijom koju je unosila i u kadar.
Njen repertoar kretao se od tradicije do estradnog trenutka svog vremena, ali je uvek ostajao prepoznatljiv po boji glasa i po ozbiljnosti sa kojom je pristupala i naizgled laganoj pesmi. Tako je izgradila status koji je nadživeo pojedinačne hitove i pretvorio je u ime koje se pamti i onda kada se ne seti svaka uloga ili svaka numera.
Šta ostaje iza jedne ovakve biografije
Porodica je 25. jula 2026. godine saopštila vreme i mesto poslednjeg ispraćaja, uz poruku da je Olivera Katarina sahranjena po svojoj želji, bez govornih ceremonija. Taj detalj deluje kao poslednji autorski potez umetnice koja je i u životu birala kako će biti viđena, pa je i sam oproštaj htela bez patetike i bez govora nad odrom.
Iza sebe je ostavila sina Maneta Šakića, slikara, i opus koji povezuje film, muziku, književnost i slikarstvo u jednu biografiju kakvih je na ovim prostorima bilo malo. Njeno ime pripada onom sloju kulture koji se ne meri brojem nagrada nego time koliko dugo ostaje živ u sećanju publike, a taj deo njene ostavštine tek počinje da se sabira.
A koja slika Olivere Katarine prva iskrsne pred vama, kadar iz Skupljača perja ili neka od njenih pesama?
