Ruka pravde: srpski film o Paveliću premijerno u Solunu

U Buenos Ajresu, dve decenije posle rata iz kog je pobegao, čovek koji je nekada nosio uniformu Jugoslovenske vojske u otadžbini saznaje da je vođa ustaškog pokreta živ, u istom gradu, na dohvat ruke. Tim trenutkom počinje “Ruka pravde”, film reditelja Nemanje Ćeranića koji je danas dobio potvrdu da će svoju svetsku premijeru imati u takmičarskom programu 67. Međunarodnog filmskog festivala u Solunu, jednog od najstarijih evropskih festivala.

Glavni junak je, prema opisu producenata, Blagoje Jovović, pripadnik JVuO koji je rat prevalio i ostatak života nastavio u Argentini. Kad otkrije da Ante Pavelić živi u Buenos Ajresu, odlučuje da sam isporuči kaznu za koju zvanična pravda nikada nije stigla. U nekim ranijim najavama naziv filma se pominjao i u množini, “Ruke pravde”, ali produkcija ga dosledno vodi u jednini.

Režiju potpisuje Nemanja Ćeranić, uz Nebojšu Pajkića kao koreditelja, dok scenario dele Mirko Stojković, Strahinja Madžarević i sam Pajkić. Producenti su TS Media i Tracktor Production, uz podršku Filmskog centra Srbije. U ulogama su Aleksandar Gavranić, Zlatan Vidović, Tamara Ristoska, Igor Borojević, Samuel Finci, Mladen Nelević, Lucas Ferraro, Miodrag Krčmarik, Slađana Zrnić, Jovan Savić i Ljubiša Savanović.

Solunski festival ove godine slavi 67. izdanje i po ugledu se u regionu meri sa Sarajevom ili Karlovim Varima, pa je mesto u glavnom takmičarskom programu redak izlazak domaće produkcije iz sopstvenog dvorišta. Sam ugao priče ide festivalu u prilog: istorijski trileri o lovu na ratne zločince obično prate istražitelja ili sud, a ovde je nosilac radnje običan čovek koji odlučuje da sam presudi ondje gde institucije nikad nisu ni pokušale. Ta lična preuzeta pravda, i moralna cena koju nosi, jeste tačka u kojoj film prestaje da bude puka rekonstrukcija događaja i postaje pitanje o granici između osvete i pravde, postavljeno preko sudbine čoveka koji je tu granicu prešao sam.

Ekipa je snimala na lokacijama od Srbije do Argentine, što producenti ističu kao poduhvat retkog obima za domaću produkciju, dva kontinenta i dve istorijske epohe spojene u jednoj priči. Takva produkcijska širina retko prati filmove van velikih koprodukcija, i verovatno je i to razlog zašto Solun ovaj naslov posmatra kao ozbiljnog kandidata za takmičarski program, a ne kao gostujuću stavku van konkurencije.

Tačan datum solunske projekcije festival za sada nije objavio. Domaća publika će film moći da vidi do kraja godine, na premijeri najavljenoj za Sava centar u Beogradu, gde će se pokazati da li priča o Jovoviću i Paveliću na velikom platnu nosi istu težinu koju nosi na papiru.