Ajazdin Nuhi (46) pronađen mrtav u kući u Borči
Bivši fudbaler Partizana, Čukaričkog i OFK Beograda preminuo je u 46. godini, telo mu je pronađeno u porodičnoj kući u Borči. Sa crno-belima je 2001/02 osvojio titulu prvaka Jugoslavije.
Svlačionica Partizana s početka dvehiljaditih nije bila loše društvo za mladog beka. Saša Ilić, Igor Duljaj, Zvonimir Vukić, Ivica Iliev, Vladimir Ivić, Danko Lazović, igrači koji su posle nosili dres reprezentacije i igrali po celoj Evropi. Među njima je, u dresu sa brojem koji su navijači brzo zapamtili, bio i Ajazdin Nuhi.
U četvrtak, 10. septembra 2026, stigla je vest da je Nuhi preminuo u 46. godini. Srpski mediji navode da je telo pronađeno u porodičnoj kući u Borči i da je sebi oduzeo život. Nadležni organi okolnosti smrti zvanično nisu saopštili, a deo portala izričito napominje da detalji čekaju zvaničnu potvrdu. Dok ona ne stigne, prema tim navodima i treba da se odnosimo.
Nuhi je rođen 10. oktobra 1979. u Dragašu. Seniorsku karijeru počeo je 1997. u Čukaričkom, gde se za mesto u prvom timu izborio dovoljno brzo da ga primeti i Partizan, klub koji je te godine tražio pojačanje baš na njegovoj poziciji.
Put od Čukaričkog do Humske
U Partizan je prešao 2001. i u klubu ostao do 2004, tri pune sezone. Već u prvoj, 2001/02, osvojio je titulu prvaka SR Jugoslavije, upisao 23 prvenstvena nastupa i igrao i u evropskim mečevima crno-belih. Partizan je te godine šampionat rešio ubedljivo, sa 81 bodom, 15 više od Crvene zvezde i 23 više od trećeplasiranog Sartida. Kad su navijači krajem 2002. birali najboljeg igrača kluba, Nuhi je završio na sedmom mestu, iza imena koja su tada bila najveći adut Humske.
Tokom te tri sezone u Partizanu dva puta je odlazio na pozajmicu. Šest meseci 2003. proveo je u Legiji iz Varšave, a pozajmljivan je i Sartidu iz Smedereva. Ni jedna ni druga pozajmica nije mu oduzela mesto u planovima crno-belih čim bi se vratio u Humsku.
Da li je nastupao i za A selekciju Jugoslavije?
Tu se izvori razilaze. Mondo navodi da je Nuhi 27. marta 2001. u Dravogradu odigrao meč za A selekciju SR Jugoslavije protiv Slovenije, ušavši u igru u 48. minutu umesto Nebojše Vučićevića, na utakmici koju je Jugoslavija dobila 2:1 golovima Bojana Brnovića. Sportska centrala, s druge strane, navodi da je jedini nastup u dresu reprezentacije upisao za mladu selekciju do 21 godine, i to samo jednom. Koja verzija je tačna, ostaje otvoreno dok se zvanična evidencija Fudbalskog saveza ne proveri.
Karijera posle crno-belih
Kad je napustio Partizan, Nuhi je karijeru nastavio po regionu. Nosio je dresove Zete, OFK Beograda i Mogrena iz Budve, sa kojim je u sezoni 2010/11 stigao do druge šampionske titule, ovog puta u Crnoj Gori, tačno deset godina posle one sa Partizanom. U OFK Beogradu je delio svlačionicu sa igračima poput Aleksandra Kolarova, Nenada Lalatovića i Dalibora Veselinovića, u generaciji iz koje je nekoliko imena kasnije otišlo u veće lige.
Kasnije je igrao za Napredak iz Kruševca i BSK Borču, a karijeru je 2014. završio u Kolubari. Posle toga je, prema dostupnim podacima, radio nekoliko poslova vezanih za fudbal.
Ukupan učinak u prvenstvenim utakmicama je 336 nastupa i 25 golova. Vođen je kao desni bek, mada ga pojedini izvori pominju i kao defanzivnog veznog igrača, poziciju na kojoj je, sudeći po opisima saigrača, više trčao za loptom nego što je birao dodavanja.
Za navijače Partizana ostaje upamćen kao igrač iz generacije koja je 2001. donela titulu posle duže pauze, jedan od onih koji su Humsku punili a da nikad nisu postali najveće ime na spisku. Ostaje da nadležni organi u narednim danima potvrde okolnosti smrti. Partizan i njegovi navijači, u međuvremenu, pamte beka koji je pre dvadeset pet godina bio deo šampionske generacije.
