Martovski festival: „Omama” i „Joymakers” dele Gran pri
U Domu omladine Beograda dodeljene su nagrade spojenog, 72. i 73. izdanja Martovskog festivala: Gran pri filmovima „Omama” i „Joymakers”, o romskim trubačima i mađarskoj tišini.
Na sceni Doma omladine Beograda, u nedelju, 27. septembra, dodeljene su nagrade dva festivalska izdanja odjednom, 72. i 73. Martovskog festivala, Beogradskog festivala dokumentarnog i kratkometražnog filma. Sedam dana ranije, 21. septembra, ista scena je otvorila program od 26 premijera, a zatvorila ga je večer u kojoj su glavne nagrade otišle dvama filmovima koji jedva da pripadaju istom jeziku.
Gran pri 72. izdanja ponela je „Joymakers”, dokumentarac rediteljke Jelene Radenović o romskim trubačima sa juga Srbije. Obrazloženje žirija je kratko i direktno.
Dokumentarno istraživanje o muzičkom nasleđu romskih trubača otkriva da se iza dinamičnih melodija krije težak život
Gran pri 73. izdanja otišao je u sasvim drugom pravcu, ka filmu „Omama”, mađarsko-belgijsko-portugalskoj koprodukciji reditelja Martina Hera, ispričanoj isključivo kroz statične fotografije, bez klasične pokretne slike. Tamo gde je prvi Gran pri glasan i pokretan, drugi je tih i nepomičan, i žiri je to prepoznao.
Film koji prikazuje intimno i neobično promišljanje otpornosti i propadanja, klasni jaz između dva glavna junaka
Ta dva Gran prija, jedan terenski i pokretan, drugi fotografski i nepomičan, najbolje pokazuju raspon selekcije koju je ovogodišnji, spojeni Martovski festival zapravo pratio.
O nagradama je odlučivao žiri u sastavu Stefan Uroš Tešić, glumac i producent, Rajko Đukić, direktor fotografije, i Milan Bosiljčić, glumac i edukator, a uručio ih je predsednik Odbora festivala Nikola Rajičić. Ostatak spiska pokazuje koliko je selekcija bila raznorodna:
- najbolji dugometražni film 72. izdanja je „Priča o Subi” (scenario Vladimir Bajić, režija Andreja Milinović), portret muzičara Mitra Subotića
- najbolji dugometražni film 73. izdanja je „Roš” Dušana Krstića, o Beograđaninu slovenačkog porekla koji je postao počasni konzul Kraljevine Norveške
- najbolji eksperimentalni film je „Bombaš” Zlatka Milojičića
- najbolji međunarodni film 72. izdanja je američka „Brzina distance između nas” Juvala Šapire, a 73. izdanja crnogorski „Uroš” Mata Uljarevića
- najbolji scenario nosi Nenad Džoni Racković za „Kralja ničega” (72. izdanje), a Uroš Vladimir Janjić za „Zidove govore” (73. izdanje)
- najbolji kratkometražni film 72. izdanja je „Pele, Džaja, Slavka” Dragane Kanjevac, a 73. izdanja „Dužnik mrtvima” Aleksandra Ćirića, posvećen Dragoljubu Zlatkoviću, koji šest decenija beleži narodno blago pirotskog kraja
- najbolji animirani film je „Kako sam upoznao svoga zeku” Luke Marinčevića
Nagrade nisu klasične statuete nego unikatne skulpture „Umetnički otisci Beograda”, rad multimedijalnog umetnika Srđana Stefanovića, izlivene direktno na beogradskom tlu. Festival se zatvorio, van konkurencije, beogradskom premijerom dokumentarca „Petrović, Miroslav Bata: filmovi iz inata!”, u režiji Srđana Stojanovića, posvećenog Miroslavu Bati Petroviću, dokumentaristi čiji opus broji više od sto šezdeset autorskih i preko tri stotine pedeset producentskih naslova. Bio je to miran način da se dve godine festivala, sabijene u jednu sedmicu, zatvore.
