Budva danas spušta zavesu na jubilarni, 40. Grad teatar
Posle 55 festivalskih dana i više od 68 programa, budvanski Stari grad večeras ispraća jubilarno izdanje mjuziklom Kao kakao, inspirisanim muzikom Vlatka Stefanovskog.
Kamene fasade između crkava u budvanskom Starom gradu sinoć su još jednom postale gledalište. Na sceni Između crkava igrala se predstava Gradskog pozorišta DPOH iz Bratislave, pretposlednja stanica jednog dugog leta, i posle nje festivalu je ostala samo jedna večer.
Danas se, posle 55 festivalskih dana, zatvara jubilarno, 40. izdanje festivala Grad teatar. Program koji je počeo 30. juna doneo je više od 68 programa, od premijera i koprodukcija do koncerata i književnih večeri, i o njemu do sada nismo pisali, iako on već četiri decenije Budvu leti pretvara u pozornicu na otvorenom.
Ko je otvorio, ko zatvara
Festival postoji od 1987. godine, kada je budvanski Stari grad prvi put dobio ulogu koju od tada nosi svakog leta. Ovogodišnje, jubilarno izdanje otvoreno je 30. juna plesno-muzičkim spektaklom Noć skuplja vijeka, u režiji i koreografiji Igora Kirova, nastalim u koprodukciji sa beogradskim Bitef teatrom.
Zatvara ga večeras mjuzikl Kao kakao, severnomakedonska produkcija inspirisana muzikom Vlatka Stefanovskog, u režiji Dejana Projkovskog. Između ta dva naslova stalo je jedno od najgušćih izdanja u istoriji festivala: 11 koncertnih večeri, 16 književnih večeri i niz premijernih pozorišnih naslova, sve razmešteno po sceni Između crkava, Trgu pjesnika i citadeli.
Vršiteljka dužnosti direktorke javne ustanove Grad teatar, Ivana Lazović, program je najavila kao spoj disciplina.
Ovog ljeta publici ćemo ponuditi raznovrstan i sadržajan program, koji objedinjuje dramsku, muzičku i likovnu umjetnost
rekla je Lazović na predstavljanju programa festivala.
Gostovanje iz Bratislave, večer pred zatvaranje
Predstava koja je sinoć zatvorila pretposlednje veče festivala nosila je naslov Generacija Z, Nikad viđena ljepota, u režiji Zuzane Fijalove. Reč je o autorskom projektu Gradskog pozorišta DPOH iz Bratislave, nastalom u saradnji sa tamošnjom Akademijom likovnih umetnosti, drugom delu takozvanog Projekta tolerancije tog slovačkog teatra. Predstava se bavi slikom o sebi, društvenim očekivanjima i ženskim identitetom, i deo je programa kojim se festival ove godine otvorio prema savremenoj slovačkoj sceni, uz prateći književni program posvećen slovačkoj poeziji.
Među ovogodišnjim premijerama izdvajaju se Krađa, prekrađa i nekrađa Vide Ognjenović, nastala u koprodukciji sa Gradskim pozorištem Podgorica, i Kjara Zorzi u režiji Ane Vukotić, koprodukcija sa Kraljevskim pozorištem Zetski dom.
Zašto je jubilej naglašen kao politika grada
Za lokalnu vlast jubilej nije samo brojka. Predsednik Opštine Budva Nikola Jovanović festival je predstavio kao potvrdu da grad ne živi samo od sezone na plaži.
Četiri decenije trajanja festivala potvrđuju da je Budva, osim turističkog, i kulturni centar Crne Gore.
Slična logika stoji i iza književnog programa. Urednica književnog programa Svetlana Ivanović kaže da baš okrugla godišnjica menja i ono što se bira za Trg pjesnika.
Jubilarno festivalsko izdanje obavezuje na poseban odnos prema odabiru ovogodišnjeg književnog programa.
Ta rečenica objašnjava zašto je šesnaest književnih večeri ove godine nosilo i osvrt na sam jubilej, ne samo nove naslove i autore, nego i pogled unazad na četiri decenije festivala koji je od skromnog letnjeg programa narastao u manifestaciju sa preko šezdeset programa u jednom letu.
Ono što festival Grad teatar čini prepoznatljivim nije samo broj naslova, nego prostor u kome se oni igraju. Stari grad u Budvi je mala, opasana poluostrvska celina, kamene uličice, crkve i trgovi koji se uveče, kada dnevna špica na plažama utihne, pretvaraju u niz otvorenih pozornica. Publika ulazi kroz kamena vrata, sedi između zidina starih vekovima, i predstava se igra sa morem kao pozadinom. Četrdeset godina kasnije, to je i dalje razlog zbog kog se u avgustu u Budvu dolazi i zbog nečeg drugog osim plaže.
